Geboortekaartjes.nl
joepiedepoepie 250x250
Trouwkaarten.nl

Dagboek

Aantal berichten: 50
Ga naar:   

Genieten

19 september 2011

Vorige week woensdag is papa Twan voor het eerst weer gaan werken en was ik dus alleen met mijn 2 kleinste mannen. Moet je eerlijk zeggen dat ik er best wel tegenop zag. Ik ben zelf nog niet helemaal hersteld en dan sta je er alleen voor met je kids. En natuurlijk als de ene honger heeft wordt de ander vervelend en luistert niet. Maar ik moet je zeggen, het valt me niet tegen! Het is keuzes maken en zoeken naar een bepaald ritme. Tis wel erg druk als je alleen bent met 2 van die jongens. Tijd voor mezelf heb ik niet echt, maar ach dat komt wel weer een keer. En ’s avonds en in het weekend is papa er om ons te helpen. 

Thijs zit weer op het KDV dus op de maandagen en donderdagen zijn Niels en ik alleen thuis. Dan kan ik af en toe eens iets in het huishouden doen, want ja ook dat moet gebeuren. Ondertussen genieten we wel volop van de veranderingen. Thijs heeft soms alleen wat moeite met de drukte. Hij vindt het allemaal geweldig hoor, maar soms merk je toch dat hij erg druk en opstandig wordt. Op die momenten heeft hij dan zelfs een erg grote mond en zegt dingen die een jongen van 3 nog niet hoort te zeggen. Binnenkort hebben we een minivakantie op de planning staan en een dagje naar de Efteling (met z’n 3e). Even wat tijd alleen voor ons gezinnetje en vooral voor Thijs, denk dat een beetje aandacht van ons alleen voor hem wel goed is. 

Komende week hebben we een drukke week qua kraamvisite. Vandaag is de enige dag dat we niemand op de kalender hebben staan. Donderdag hebben we ook onze eerste afspraak bij het CB (= consultatiebureau) staan. Een afspraak voor allebei onze jongens. Thijs is ook al geweest rond z’n 3e verjaardag, maar ze willen hem een keertje extra zien i.v.m. zijn lengte en gewicht. Niet dat het iets is waar we ons zorgen over moeten maken, maar hij is gewoon klein en nu we toch weer vaker naar het CB moeten voor Niels is het fijn om hem zo nu en dan ook in te plannen en te meten. Zo kunnen ze/we zijn ‘lijntje’ voor de groei goed in de gaten houden. En ook al is hij klein, zijn ‘lijntje’ blijft hij goed volgen. Dus het wordt druk donderdag voor me. Eerst Niels inpakken, dan Thijs van het KDV halen en hup, op naar het bureau. Maar gelukkig krijg ik hulp!! Tis alleen zo’n rottijd, 11.00u. Dat is net de tijd dat Niels vaak z’n flesje moet en als we terug komen op het KDV voor Thijs hebben ze daar waarschijnlijk ook al boterhammen gegeten. Zal het straks eens overleggen met de dames van het KDV. 

Ben wel benieuwd wat ons kleine kereltje is aangekomen en gegroeid. Want dat ie aangekomen is, is wel duidelijk. Hij begint al een klein beetje van die bolle wangen te krijgen, en ook z’n bovenbenen worden forser, hi hi. Er wordt altijd gevraagd; hoe doet ie het ’s nachts? Tja, het is natuurlijk nooit leuk als ze aan je nachtrust komen, maar we mogen niet klagen. Als Niels rond 23.00u de laatste voeding heeft gehad komt ie meestal rond een uur of half 4, en daarna weer rond 7.00/7.30u. Best oke dus! 

Thijs is nog steeds de trotse broer! Als er iemand op kraamvisite komt, maakt hij de deur open en loopt heel snel en trots naar de box om te laten zien waar Niels is. Ook ’s morgens is het eerste wat ie doet, vragen naar Niels. Of hij ook al wakker is, en of ie nog in bed ligt of in de box! Kusjes of knuffeltjes geven doet Thijs ook vaak en graag! Zo lief om te zien! Hopen dat dat zo blijft. Tijdje geleden mocht Thijs op het KDV trakteren. Ik had een taartbodem van cake gekocht, deze had ik besmeerd met boter en daarover had ik de muisjes gestrooid. Twan had er kleine taartpuntjes van gesneden. De kindjes hebben heerlijk gesmuld en Thijs was apetrots. Toen wij met de maxi-cosi binnen kwamen kwam hij gelijk gelopen en liet iedereen zijn broertje Niels zien. Alle jongens en meisje doken gelijk in de maxi-cosi om te kijken. Ook de leidsters wilde Niels bewonderen en even vasthouden. Vanaf 14 november mag Niels met Thijs mee naar het KDV. 

Met mij gaat het ook steeds beter. Ben nog wel vaak erg duizelig en dol als ik opsta. Dit heeft te maken met mijn lage HB omdat ik veel bloed ben verloren tijdens de bevalling. Slik nog steeds staaltabletten hiervoor en ik drink Floradix. Ik probeer regelmatig een stukje gaan te lopen om mijn conditie weer een beetje op te bouwen. Half oktober moet ik voor mezelf op controle in het ziekenhuis en een weekje eerder voor Niels. Het is nog niet eens 4 weken geleden dus ik kan me ook nog niet top voelen, toch? 

Ik ga weer stoppen en foto’s op de site zetten! Want ik moet zo ook weer op tijd op het KDV zijn om mijn grote kleine vent op te halen! 

XXX


Er zijn nieuwe foto’s geplaatst in de albums op schoot bij… en september.

Babynieuws!!!

03 september 2011

Eindelijk babynieuws!!! Onze zoon en broertje Niels is op woensdag 24 augustus om 18.45u geboren in het Elkerliek ziekenhuis in Helmond. Hij weegt 2720gr en is 49cm. Het is dus weer een lichtgewichtje maar de lengte is niet verkeerd. 

 

Maandag 22 augustus hadden we weer een afspraak in het ziekenhuis. Nog steeds was alles goed. Maar omdat ik de woensdag daarna 42 weken zwanger was werd er toch een afspraak gemaakt om in te leiden. Tegen iedereen hadden we gezegd dat we die donderdag weer terug moesten naar het ziekenhuis. Dit hadden we gezegd omdat ik gewoon geen zin had in al die smsjes en telefoontjes. Thijs hadden we dinsdagsavonds naar Schijndel gebracht om daar te logeren!! Wij moesten de volgende dag al om 7.30u in het ziekenhuis zijn dus het was makkelijker als we Thijs dan niet meer weg hoefde te brengen. 

 

Ik ga niet het hele bevallingsverhaal opschrijven omdat misschien niet iedereen daarop zit te wachten. Het hoe en wat horen de mensen wel die op kraamvisite komen en het willen horen. Die dag is alles wel erg snel gegaan en is de bevalling voor mij behoorlijk heftig geweest, voor Twan waarschijnlijk ook!! Maar het belangrijkste is dat ons kleine lieve mannetje geboren is! En ik kan je zeggen; wat een heerlijk gevoel om je kleintje meteen op je buik te krijgen. Dat is met geen pen te beschrijven en ik kan het ook niet uitleggen. Maar het is super!!! Bij mijn vorige bevalling heb ik dat allemaal niet meegemaakt. 

 

Nadat Niels is nagekeken kwam hij nog even bij mij liggen. Omdat hij licht van gewicht is moest hij later naar de couveuse-afdeling. Nadat ik klaar was op de verloskamer werd ik in het bed naar diezelfde afdeling gereden om het eerste flesje aan Niels te geven. Niels zou 24 uur in het ziekenhuis (op de couveuse-afdeling) moeten blijven om zijn suikerspiegel in de gaten te houden (dit i.v.m. zijn gewicht). Deze bleef elke keer super goed dus na de voeding van 14.00u die donderdag mocht Niels met mij mee naar mijn kamer. Helaas mochten we niet naar huis omdat ik op z’n vroegst zaterdag pas naar huis zou mogen. De tijd tot zaterdagmiddag 15.00u (toen mocht ik naar huis) duurde erg lang! Elke keer als Thijs en papa bij ons op bezoek kwamen zei Thijs; mama, wij komen jullie ophalen! Zo schattig! Ik miste mijn andere 2 mannen enorm. 

 

Zaterdagmiddag kwamen Thijs en papa ons dus ophalen. Heerlijk om naar huis te gaan en ons gezin compleet te hebben. De kraamhulp stond ons al op te wachten toen we thuis kwamen. Nu zijn we een week thuis en hebben de afgelopen dagen echt genoten van onze kleine mannen. We hebben nog bijna geen kraamvisite gehad, dus we hebben echt tijd voor elkaar gehad (zo goed als het kan). Voor Thijs is dat ook echt goed geweest. Hij is trouwens echt een trotse grote broer!! Hij helpt ons enorm goed en zorgt er wel voor dat Niels niks tekort komt. Afgelopen woensdag hadden we voor het laatst kraamhulp. Het was een hele leuke en goede hulp en de tijd vloog voorbij. Jammer dat we maar een paar dagen hulp hadden. 

 

Niels doet het super goed. Woensdag kwam de verloskundige nog langs en heeft Niels gewogen, 2930gr. Dus dat is gewoon al 210gr boven zijn geboortegewicht en dat is echt supergoed! Ik ben nog herstellende en dat zal ook nog wel even zo blijven. Mijn HB is erg laag namelijk 5, en normaal is dat ongeveer 7,4. Ik zie dus erg witjes en ben erg snel moe en duizelig. Toch zijn we donderdag voor het eerst even met z’n vieren naar buiten geweest. Eventjes een blokje om, al loop ik nog niet echt heel snel. Heerlijk even naar buiten, en natuurlijk trots achter de kinderwagen. Voor Thijs hebben we een loopplankje en daar wilde hij dan ook perse op!! Hij week geen moment van Niels z’n zijde af en keek regelmatig in de bak om te kijken of alles goed ging. 

 

Ik ga er weer een eind aan breien en de site verder even bijwerken. Foto’s plaatsen bijvoorbeeld! Want die zijn er al meer dan genoeg gemaakt!! Tis ook zo’n enorm mooi en knap kereltje, al zeg ik het zelf hi hi hi….

 

Liefs van een hele trotse mama van 2 lieve en knappe jongens X

 

Er zijn nieuwe foto’s geplaatst in de albums

Pfff

17 augustus 2011

En daar zit je dan, nog steeds te wachten….

Vandaag ben ik precies 41 weken zwanger. Wie had dat gedacht. Thijs 6 weken te vroeg en nu al 1 week over tijd. En nogmaals; ik heb het ook HELEMAAL gehad!! Ik ben behoorlijk beperkt in mijn doen en laten. Dit omdat de beeb natuurlijk helemaal is ingedaald en dit doet pijn bij het lopen en het opstaan. Merk ook dat de laatste dagen het vocht weer in grote mate toeslaat. Dit komt denk ik ook door het mooi weer! 

 

Op zich mag ik lichamelijk nog niet klagen, want ja ik ben natuurlijk ook 41 weken zwanger en als ik niet al te veel doe (maar ja dat zit nou eenmaal niet in me) heb ik weinig last. Dan voel ik me kiplekker. Maar geestelijk vind ik het wel echt zwaar worden. Wanneer komt de baby nou eindelijk eens? Ik wil mijn eigen lichaam terug, ik wil de beeb zien en het knuffelen, ik wil vooruit. Op een ander moment kijk ik naar mijn (enorme!!!) buik en denk ik; dit is de allerlaatste keer dat ik een baby in mijn buik heb en dat ik dus dat heerlijke gevoel mag voelen. Dus daar geniet ik wel van. Als je zou weten dat je op een bepaalde dag gaat bevallen dan zou ik de hele dag niets anders doen dan mijn handen op mijn buik leggen en genieten van alles wat ik voel. Maar ja, een datum weet je nou eenmaal niet. Ook spoken er gedachten in mijn hoofd; wat als ik nou gewoon niet zelf aan de gang ga? Dan ben ik bang voor weer een keizersnede, en dat is echt iets waar ik nu niet meer op zit te wachten. Ik wil het graag zelf doen. Misschien ook wel om voor mijn gevoel veel goed te maken van Thijs z’n bevalling. Ook wil ik echt geen keizersnede meer i.v.m. het herstel. Dan heb je die eerste werken weer waarin je niks kan en niks mag. En tja, das met een eerste kindje toch wel wat makkelijker dan met een tweede. Ik kan Thijs toch niet op bed laten liggen totdat er iemand komt helpen, of hem in een vieze luier rond laten lopen totdat er iemand is. 

 

Maar ja, voor nu zit er niets anders op dan wachten. Afgelopen maandag zijn we weer naar het ziekenhuis geweest voor controle. En weer was alles goed (gelukkig). Ik had nog aan de gynaecoloog gevraagd om te strippen, dat hoor je wel eens. Maar hij was daar niet zo voor en vond het daar ook nog de tijd niet voor. Dus weer naar huis met een nieuwe afspraak voor komende vrijdag. Dan moeten we naar Deurne omdat het gynaecologenspreekuur dan daar is. We hebben dan een afspraak met een andere dokter, misschien dat hij een idee heeft of ons iets meer kan vertellen wanneer ze wel gaan ‘ingrijpen’ en op welke manier. 

 

Twan ‘loopt’ ook op het einde van z’n accu. De spanning die enorm meespeelt en ook dat hij inmiddels toe is aan vakantie. Want ja, bijna iedereen is inmiddels alweer aan het werk en hij heeft zijn vakantie nog steeds niet gehad. Elke keer als ik hem bel is het natuurlijk ook spannend, zal ze me naar huis bellen of belt ze zomaar. 

 

Mijn dagen duren dus lang de laatste tijd. Gisteren heeft mijn lieve buurvrouw bij mij een bellypaint gemaakt! Ze had een plaatje van internet gehaald en dat heeft ze nageschilderd op mijn buik. Het is echt super mooi geworden!! Natuurlijk hebben we foto’s gemaakt, ik zal ze op de site zetten. 

 

Vandaag was het gelukkig goed weer, dus hebben Thijs en ik lekker buiten gespeeld/gezeten. Morgen gaat hij weer naar het KDV waar hij lekker met z’n vriendjes en vriendinnetjes kan spelen. En ik heb zo mijn rust wat ik echt nodig heb!

 

Nou ik ga weer wat foto’s plaatsen. Ik hoop jullie snel babynieuws te kunnen brengen.

 

Liefs Daantje.

 

Er staan nieuwe foto's in de albums augustus en zwanger.

 

thelma en de mannen

17 augustus 2011 22:15:16
Lieve schatten

wat een verhaal weer... tjee jullie ukkie houdt jullie wel in spanning.

We denken aan jullie en wachten vol spanning op een SMSje met super goed nieuws.
Succes deze laatste dagen!!!!

Kusjes van ons allemaal


Nog steeds niks....

06 augustus 2011

Tja, de titel van dit dagboekdeel zegt genoeg denk ik!! Nog steeds niks….en maar wachten…

Ben nu ruim 39 weken. De controle afgelopen dinsdag was ook weer goed. Twan was meegegaan wat ik wel erg fijn vond. Je weet immers nooit hoe de uitslagen zijn van alles en het is wel fijn om niet alleen te hoeven. Mijn bloeddruk was goed (120/65). Ik moest een half uur voor de afspraak bloed laten prikken zodat ik tijdens de afspraak meteen de uitslag kreeg, en ook deze was goed. De bloedplaatjes (die vorige keer gedaald waren) waren zelfs gestegen, dus das een goed teken. We konden het ziekenhuis dus weer verlaten met een nieuwe afspraak voor komende dinsdag (hoop dat die niet meer nodig is

 

Ze hadden het er ook over dat ze mij niet gaan inleiden, of ik moet echt 42 weken zwanger zijn. Dit omdat ik een litteken op mijn baarmoeder heb en ze kunnen je ‘op gang’ brengen door een soort gel in te brengen. Alleen is deze gel behoorlijk agressief voor dat litteken. Ze weten van te voren niet hoe mijn baarmoeder daar op gaat reageren. Het probleem is dat als mijn baarmoeder er niet tegen kan, ik met spoed naar de OK moet om alsnog een keizersnede te ondergaan. En ik moet eerlijk zeggen, nu ben ik ingesteld op een natuurlijke bevalling dus wil ik geen keizersnede. Daar zijn ze het in het ziekenhuis ook mee eens. Dit i.v.m. mijn vorige bevalling maar ook voor het herstel daarna. Dat duurt met een keizersnede veel langer, en tja we hebben er al eentje rondlopen dus dat maakt het er ook niet makkelijker op. 

 

Verder heb ik het dus helemaal gehad op het moment! Heb veel pijn in mijn bekken en onderbuik. Ook begint het vocht weer steeds vaker terug te keren. Het trekt nog steeds wel een klein beetje weg, maar is ook weer heel snel terug. Wat echt pijn doet aan mijn onderbenen en voeten. Vannacht kon ik bijvoorbeeld heel moeilijk in slaap komen omdat mijn benen en voeten ‘branden’ en erg onrustig waren. Overigens is slapen trouwens toch moeilijker. Het omdraaien alleen al, voel me soms net een olifant die van de ene kant op de andere kant wil gaan liggen! Ha ha ha. Ben vaak ook bang dat ik er Twan mee wakker maak. Gelukkig slaapt Thijs ’s middags nog dus dan ga ik vaak ook even mijn bedje. Telefoon en deurbel eruit en tukkie doen. Maar op de dagen dat Thijs er niet is merk ik dat ik ook niet naar bed ga. Dan ben ik (voor de zoveelste keer) ons huisje aan het poetsen en wat aan het rommelen. Dit doe ik dan wel op mijn tempo, dus regelmatig even zitten met wat drinken erbij. Ik gun me de rust dan niet om te gaan liggen. Kheb van de week wel 2 nieuwe leesboeken gekocht, de andere had ik al uit. Dan neem ik net iets sneller rust, even op de bank met de voetjes omhoog of buiten op mijn ligbedje met het boekje erbij. 

 

Thijs ,en Twan trouwens ook, worden ook steeds ongeduldiger. Twan is wel voort aan vakantie toe en deze neemt hij pas als onze baby geboren is. Thijs krijgt dan ook vakantie. Thijs vraagt steeds vaker aan mijn buik (navel) baby wanneer wordt je nou geboren!? Zo leuk. Ook wil hij steeds vaker niet bij mij weg, hij zegt dan; ik wil bij jou en de baby blijven mama!! Smelt!! Gisterenochtend ging Twan werken en toen zei hij ook tegen papa; papa jij moet thuis blijven bij ons!! Hij is de laatste tijd ook prikkelbaarder en kan dus minder hebben. Gelukkig is het op het KDV nu rustiger i.v.m. de vakantieperiode, dat is wel goed voor hem. 

 

Alhoewel wij het dus beu zijn dat wachten en wachten en wachten zijn er een hoop mensen blij dat de baby niet in hun vakantie geboren is. We hadden een heel lijstje van wie wanneer op vakantie is… ha ha ha. Nou het is me aardig gelukt dacht ik zo om aan iedereen z’n wensen te voldoen!! Ha ha ha ha…. Nu de laatste ook bijna thuis is mag onze beeb wel komen!! 

 

Ik ga er weer een eind aan breien en wat foto’s erbij zetten. 

 

Groetjes mama

 

PS; er staan nieuwe foto’s in de albums juli, augustus en zwanger.

Ook staat er een nieuw filmpje op. Veel kijkplezier!!!

Bijna 38 weken zwanger...

25 juli 2011

Onze beeb heeft het denk ik prima naar z’n zin in mijn buik. Inmiddels zit mijn 4e week van mijn verlof er bijna op en ben ik bijna 38 weken zwanger. En ik moet je zeggen; ik ben het beu. Die dikke buik waardoor ik beperkt wordt in mijn doen en laten en ben het beu om te wachten. Huisje is inmiddels al een aantal keer van boven naar beneden helemaal gepoetst. Gordijnen gewassen en de zolder is opgeruimd. Dus ja, we zijn er klaar voor, voor zover je er klaar voor kunt zijn. De verveling slaat toe en omdat het vakantieperiode is, zijn er weinig mensen thuis of online. Er liggen nog wel wat kleine klusjes maar daar zoek ik gewoonweg niet aan te beginnen! Ik wil knuffelen met de baby en ben gewoon zo benieuwd hoe het eruit ziet!! Maar ja, het komt wanneer het komt. En het komt niet op afroep, zo werkt dat (helaas) niet. 

 

Gisteren was ik even geschrokken en was ook best een beetje bang. Ik werd ’s nachts (van zaterdag op zondag) om 1 uur wakker. Steken en krampen in mijn buik. Weeën of gewoon buikkrampen. Uiteindelijk ben ik maar uit bed gegaan en heb beneden even gezeten. Twan kwam ook uit bed en we zijn de tijden op gaan schrijven. Tja toch wel om de 5 of 6 minuten. Even daarna was het weer om de 10 minuten. Maar ja, waren dit weeën? Uiteindelijk dacht ik om half 4, ach wat, ik ga gewoon het ziekenhuis bellen met dit verhaal. Ze zei dat dit waarschijnlijk nog niet de echte weeën waren maar dat ik anders maar moest proberen om even in bad te gaan liggen. Dus hup ik om kwart voor 4 in bad gaan liggen. Maar na een tijdje ben ik er maar weer uit gegaan. Ik lag niet lekker en ik voelde me gewoon ziek. Leek wel of ik over moest geven of dat ik aan de diaree zou raken. Maar geen van beide was het geval. Uiteindelijk zijn we samen toch weer in slaap gevallen. Toen we wakker werden waren de krampen minder of zelfs af en toe weg. Heel de dag een beetje rustig aan gedaan, maar mijn buik voelde nog steeds niet lekker aan. De dag ervoor hadden we Chinees gegeten, zou dat dan misschien niet lekker zijn gevallen. Aan het einde van de middag toch besloten om eventjes het ziekenhuis te bellen. Dit omdat het de vorige keer (de vergiftiging en de HELLP) ook begon met het niet lekker voelen. We konden eventjes langskomen voor een controle. Heb een half uurtje aan de CTG en de bloeddrukmeter gelegen. Allebei prima. Baby was ook lekker beweeglijk. Bloed geprikt en urine getest. Urine was oke alleen de bloedplaatjes in mijn bloed waren wat aan de lage kant. De bloedplaatjes zorgen ervoor dat je bloed stolt, vorige keer had ik bijna geen bloedplaatjes meer en heb ik deze een half uur voor mijn operatie een zak toegediend gekregen via een infuus. Maar het was niet verontrustend dus ik kon gerust naar huis. Heb wel een bloedprikformulier meegekregen voor komende donderdag. Ik moet dan om 8.35 bij de gynaecoloog zijn, als ik daarvoor eerst even mijn bloed laat prikken krijg ik de uitslag daarvan meteen bij mijn afspraak daarna. Wat ze er eventueel aan kunnen doen weet ik niet. Zo meteen maar eens opschrijven zodat ik het donderdag niet vergeet te vragen. 

 

Ook had de dienstdoende verloskundige even gevoeld naar de ligging van de baby. 2 Weken geleden lag het namelijk al ingedaald en vorige week tijdens de controle lag de baby net voor de bekkeningang. Dus is het weer iets naar boven (binnen) verhuisd. Dus nog niet ingedaald voor de bevalling. Gisteren lag het nog steeds zo. In principe is dit niet erg, alleen mochten mijn vliezen nu breken dien ik wel meteen naar het ziekenhuis te komen om te kijken hoe de baby dan ligt. Want als het dan nog steeds niet helemaal is ingedaald zal het uit zichzelf niet ter wereld kunnen komen. Ook maar eens opschrijven voor donderdag, want wat als dit het geval is? Moet ik dan denken aan een keizersnede of andere hulpmiddelen?? Maar goed ik was toch wel blij (en Twan al helemaal) dat we even op controle zijn geweest. Zeker weten dat het niet weer een vergiftiging is. Ook al voel ik me dan een beetje bezwaard, eerst Twan een paar uur wakker gehouden en daarna ‘voor niks’ naar het ziekenhuis geweest. Oke we wisten dat de buikpijn dus van het Chinese eten kwam en van niets anders. Dus we gingen wel rustiger de nacht in. En die begon voor ons heeeel vroeg. We lagen om half 9 al op bed. Eerst nog effe tv kijken, maar mijn oogjes vielen al heel snel dicht! 

 

Nou ja voor de rest mag ik dus eigenlijk niet klagen. Het wordt me zwaar met die enorme grote buik, mijn bekken doen vaak pijn en het vaak brandend maagzuur. Maar dit zijn ‘normale’ kwaaltjes, en zeker op het einde van de zwangerschap. 

 

Thijs vind het nog steeds allemaal spannend. Normaal als ik of Twan hem wegbreng heeft ie nog bijna geen tijd om dag te zeggen, maar de laatste tijd moet hij huilen. Hij zegt dan; ga jij niet werken?? Ik wil bij jullie blijven. Zo zielig! Maar eerlijk is eerlijk, ik vind het wel heerlijk dat hij gewoon naar z’n normale opvang gaat. Even tijd voor mezelf. Ach en voordat we in de auto zitten is het alweer voorbij en is ie lekker aan het spelen, maar toch. Afgelopen 3 dagen heeft ie dan ook echt genoten van onze aandacht! Lekker met hem spelen, knutselen en hem even de aandacht geven en verder weinig. Je kon echt zien dat hij het helemaal super vond. Laatst heb ik de babyspeeltjes alvast onder in de lade gelegd van de box en Thijs vind dat geweldig. Knuffeltjes met daarin muziekjes draait hij op en legt hij op mijn buik. Alsjeblieft baby, voor jou zegt hij dan. Gisteren zei hij; mama ik ga jou buik opmaken en de baby eruit halen!! Ik: en wat ga je dan doen met de baby?? Kusjes geven?? Thijs: ik ga de baby dan optillen!! Hij is alleen echt van mening dat de baby eruit komt via mijn navel. Laat hem dat voorlopig ook maar even denken, ha ha ha ha. Alleen wil hij ook van alles in mijn navel stoppen. Drinken, eten, knuffeltjes en ga zo maar door. Ook praat hij heel vaak tegen mijn navel, zo schattig! 

 

Thijs blijft dus naar de opvang gaan tot de baby geboren is. Dan neemt Twan zijn vakantie en Thijs dus ook. Kunnen we met z’n viertjes wennen aan de nieuwe situatie. Ben heel benieuwd hoe hij zal reageren als de baby er eenmaal is. Van de week toen we zaten te knutselen (hij was een hele mooie tekening aan het maken, met stiften, stempels en stickers) zei hij ineens uit zichzelf; deze tekening is voor de baby. Dus we hebben hem samen ingepakt en Thijs mag die aan de baby geven als die er eenmaal is. Zegt ie daarna; als ik de tekening heb gegeven gaat hij dan weer weg? Ik; nee schatje, de baby blijft voor altijd bij ons wonen! 

 

Ik ga er weer een eind aan breien. Nog wat foto’s erop zetten.

Verder hopen op een beetje mooi weer, want een beetje zon is wel zo fijn. Kunnen de kids fijn buitenspelen! Oja, en ook hopen dat dit het laatste dagboek is voordat ons beebje geboren wordt! Hi hi hi hi. 

 

Liefs Daantje.

 

Nieuwe foto's in de albums zwanger en juli.

Maak en stuur nu de leukste kaartjes op Kaartjeposten.nl, Geboortepost.nl en Trouwpost.nl.